زمانبندی نیروی انسانی به معنای تخصیص یک الگوی کار (شیفت - روز) با توجه به خواسته ها و نیازهای سیستم و نیروی کار با هدف حداقل هزینه می باشد. در بسیاری از سیستم های تولیدی و خدماتی نیاز به برنامه ریزی چند نوبتی در کار می باشد. این مساله در حالت کلی از نوع مسایل NP- Complete است و حل آن از طریق رایج موجود مدت زمان زیادی می طلبد. امروزه برای حل چنین مسایلی، چندین روش ابتکاری پیشنهاد گردیده که در این مقاله از روش آنیلینگ شبیه سازی شده (SA) استفاده شده است. برای نشان دادن کارایی روش پیشنهادی، نتایج بدست آمده برای چندین مساله نمونه با نتایج بدست آمده از نرم افزار Lingo 6 مقایسه شده است.

این مقاله به ارائه یک الگوریتم انجماد تدریجی چندهدفه برای مسائل هم زمان بالانس خطوط مونتاژ دوطرفه مدل های ترکیبی و همچنین تخصیص نیروی انسانی با مهارت های مختلف می پردازد. اهداف مدل پیشنهادی حداقل سازی تعداد ایستگاه های زوجی و انفرادی همچنین حداقل کردن هزینه های کل نیروی انسانی به ازای یک زمان سیکل مشخص است. همچنین دو شاخص حداکثرسازی اثربخشی موزون خط و همچنین حداقل سازی شاخص هموارسازی مورد توجه قرار گرفته اند و یک مثال نیز با جزئیات کامل به کمک رویکرد پیشنهادی حل شده است؛ علاوه بر این، کارایی این الگوریتم به کمک مجموعه مثال های مختلف و همچنین قوانین جستجوی همسایگی متفاوتی ارزیابی شده است. نتایج نشان می دهد، این الگوریتم می تواند به منزله یک الگوریتم مناسب برای حل این دسته از مسائل استفاده شود.

یکی از متداولترین رویکردهای حل مسائل احتمای چندهدفه، برنامه ریزی مقید شده تصادفی است. بر اساس این رویکرد، یک مدل معادل قطعی برای مساله احتمالی چندهدفه ارائه شده و سپس توسط یک مدل بهینه ساز حل می شود. در این مقاله از ترکیب رویکرد برنامه ریزی مقید شده تصادفی و مدل معیار جهانی (مین – ماکس) مدلی تحت عنوان معیار جهانی مقید شده تصادفی (مین- ماکس) پیشنهاد می شود. مدل پیشنهادی قادر است تا یک مدل معادل قطعی برای مساله احتمالی چند هدفه ارائه و سپس آن را بهینه سازی نماید. یکی از موضوعاتی که همواره مورد توجه برنامه ریزان سیستم های تولیدی بوده، تعیین تعداد بهینه نیروی انسانی با توجه به اهدافی همچون افزایش خروجی، کاهش هزینه دستمزد و کاهش زمان بیکاری غیرمجاز است. بنابراین برای تشریح مدل پیشنهادی، یک مساله احتمالی چند هدفه پیرامون تعیین تعداد نیروی انسانی بهینه در یک سیستم تولیدی کارگاهی تحت شرایط عدم قطعیت ارائه می شود. نتایج بهینه سازی این مساله با استفاده از مدل پیشنهادی و مدل برنامه ریزی سازشی مقید شده تصادفی (با نرم مین- ماکس) تحت شرایط یکسان بیانگر آن است که مدل پیشنهادی با وجود تعداد محدودیت ها و متغیرهای کمتر در مقایسه با مدل برنامه ریزی سازشی مقید شده تصادفی (مین- ماکس) نتایج کاملا مشابهی را در تعداد تکرارهای کمتری ارائه می کند.

0